Julia Kristeva w erze algorytmicznej. Tekstualna produktywność w stanie kryzysu
Streszczenie w języku polskim
W dobie proliferacji dużych modeli językowych w artykule podjęto refleksję nad znaczeniem teorii produktywności tekstualnej Julii Kristevej w obliczu generatywnej sztucznej inteligencji. Konfrontując koncepcje fenotekstu i genotekstu z rzeczywistością produkcji algorytmicznych, dowodzimy, że sztuczna inteligencja jako system autonomiczny jest strukturalnie niezdolna do wytwarzania genotekstu w sensie właściwym dla Kristevej, tzn. tekstu niosącego subwersję oraz znaczącą transformację. Sugerujemy jednak, że strategiczna interakcja człowieka ze sztuczną inteligencją może otworzyć nowe ścieżki w kierunku hybrydowej produktywności tekstualnej, w której ludzie reinwestują tekst w swoją krytyczną i kreatywną podmiotowość. Produktywność tekstualna w obliczu sztucznej inteligencji staje się zatem aktem świadomego oporu wobec standaryzacji.
Słowa kluczowe
Pełny tekst:
PDF (Français (France))Bibliografia
Azilan, I., Anaté, K. (2025). L’intelligence artificielle générative et la robotisation littéraire : enjeux de la délégation de la créativité. Communication, technologies et développement, 18. DOI : 10.4000/155wr.
Barthes, R. (1970). S/Z. Paris : Éditions du Seuil.
Barthes, R. (1971). De l’œuvre au texte. Revue d’esthétique, 3, 225–232.
Barthes, R. (1973). Le plaisir du texte. Paris : Éditions du Seuil.
Boden, M. (2004). The Creative Mind: Myths and Mechanisms. London: Routledge. DOI: 10.4324/9780203508527.
Deleuze, G., Guattari, F. (1980). Mille plateaux : Capitalisme et schizophrénie 2. Paris : Les Éditions de Minuit.
Gefen, A. (2023a). Vivre avec ChatGPT : L’intelligence artificielle aura-t-elle réponse à tout ? Paris : Éditions de l’Observatoire.
Gefen, A. (dir.). (2023b). Créativités artificielles : La littérature et l’art à l’heure de l’intelligence artificielle. Dijon : Les Presses du réel.
Hayles, N.K. (2017). Unthought: The Power of the Cognitive Nonconscious. Chicago: University of Chicago Press. DOI: 10.7208/chicago/9780226447919.001.0001.
Kristeva, J. (1968). La productivité dite texte. Communications, 11, 59–83. DOI : 10.3406/comm.1968.1157.
Kristeva, J. (1969). Sémiotikè : Recherches pour une sémanalyse. Paris : Éditions du Seuil.
Kristeva, J. (1974). La révolution du langage poétique. Paris : Éditions du Seuil.
Lautréamont, C. de (1869). Les Chants de Maldoror. Paris–Bruxelles : Lacroix.
Mallarmé, S. (1897). Un coup de dés jamais n’abolira le hasard. Cosmopolis, 17, 417–427.
Merleau-Ponty, M. (1945). Phénoménologie de la perception. Paris : Gallimard.
Moncorger, J.-M., Gaubert, T. (2025). Intelligence artificielle et créativité humaine : quelle créativité l’intelligence artificielle peut-elle développer ? Paris : L’Harmattan.
Stiegler, B. (2010). Ce qui fait que la vie vaut la peine d’être vécue : De la pharmacologie. Paris : Flammarion.
DOI: http://dx.doi.org/10.17951/en.2026.11.57-76
Data publikacji: 2026-10-22 09:21:30
Data złożenia artykułu: 2025-10-29 07:51:31
Statystyki
Wskaźniki
Odwołania zewnętrzne
- Brak odwołań zewnętrznych
Prawa autorskie (c) 2026 Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska, sectio N – Educatio Nova

Powyższa praca jest udostępniana na lcencji Creative Commons Attribution 4.0 International License.