Cyfrowe kompetencje lekturowe jako podstawa szkolnego odbioru tekstów kultury w środowisku nowych mediów

Streszczenie w języku polskim

Celem artykułu jest zaproponowanie ram pojęciowych i dydaktycznych dla kategorii cyfrowych kompetencji lekturowych (CKL), rozumianych jako uzupełnienie szkolnego modelu pracy z tekstem kultury. Punkt wyjścia stanowią dwie przesłanki: (1) diagnoza luki lekturowej, rozumianej jako czasowa nieobecność wybranych form tekstów kultury w edukacji szkolnej, skutkująca narastającą nieprzystawalnością obiegu instytucjonalnego i domowego; (2) opis cichego buntu jako strategii wycofywania się uczniów z narzuconych, linearnych modeli lektury na rzecz praktyk interaktywnych, performatywnych i partycypacyjnych. Autor argumentuje, że współczesna „nieczytelność” szkolnej lektury nie wynika wyłącznie z obniżenia kompetencji interpretacyjnych, lecz także z systemowego braku narzędzi umożliwiających rozpoznanie i kształtowanie lektury w warunkach modularności, multimedialności i proceduralności dzieł cyfrowych. W części zasadniczej przedstawiono definicję CKL oraz model komponentowy obejmujący kompetencje: nawigacyjną, selekcyjno-interpretacyjną, performatywną, multimodalną i refleksyjną. Artykuł domyka pakiet strategii dydaktycznych operacjonalizujących CKL w pracy polonistycznej, z naciskiem na legalizację lektury fragmentarycznej, praktyki decyzji lekturowej oraz metarefleksję nad procesem odbioru.